ótti er kjarkur sem gleymdi að fara með bænirnar sínar

Já nú ligg ég í því. Róbert Aron er búinn að læra að pissa standandi..mér til ÓMÆLDRAR ánægju. Ánægjan er þó ekki algjör þar sem meira fer á setuna og gólfið heldur en ofan í klósettið. Ástæðan er ekki sú að hann hitti ekki; hann hittir en er svo upptekinn við að tala og hreyfa sig að það færist allt settið með!! En ég var að sjálfsögðu mjög stolt af þessu litla kríli og fannst þetta bara sætt...þar til skotið kom og það var svo fast að ég fékk næstum því marblett:

R: Mamma.....nanananabúúbúúú (útleggst sem liggaligga lái á tungumáli eldri kynslóða)...þú kannt ekki pissa standandi..nanananabúúbúúú..baða ééééég og paaaabbbiii og Ótttaaaaððð og aaaafffi...nanananabúúbúúú...ÞÚ EÐT EKKI MEEEÐÐ TYYYYPPIIIIII!!!!!

Sem sagt, 3ja ára sonur minn telur sér það til tekna að hann skuli vera með typpi en ekki ég :)Frábært!! Einmitt þegar ég finn að ég er komin í minnihlutahóp þá versnar ástandið og maður er laminn í framan með blautri tusku: ÉG ER EKKI MEÐ TYPPI!!

proppe ♥ 11:38 f.h. link to post 2 comments

föstudagur, febrúar 23, 2007
Smá áminning

Ég veit að ég hef ekki verið ötul upp á síðkastið. Þannig er að tengdamóðir mín liggur á gjörgæsludeild eftir að hafa fengið heilablóðfall og við erum búin að vera hálf tengingarlaus við umheiminn í tæpar tvær vikur. Mig langar til að biðja ykkur öll sem lesið þetta að skella einni bæn til hennar og svo er ekkert annað að gera en að bíða og sjá hvað framtíðin færir okkur :)

En.....það er svo skrýtið þegar maður lendir í svona aðstæðum, þá vakna allt í einu alls konar tilfinningar sem maður á að hafa í brjósti sér á hverjum degi en man ekki fyrr en skellurinn kemur. Mig langar til að minna ykkur á tilganginn í þessu lífi og hvað það er sem í raun og veru færir okkur lífshamingju:

“Enginn á sér tryggan morgundag, hvorki ungur né gamall. Í dag kannt þú að sjá í síðasta skipti þá sem þú elskar. Því skaltu ekki bíða lengur. Breyttu í dag eins og morgundagurinn renni aldrei upp. Þú munt örugglega harma daginn þann, þegar þú gafst þér ekki tíma fyrir bros, faðmlag, koss, og varst of önnum kafinn til að verða við óskum annarra

Hafðu þá sem þú elskar nærri þér, segðu þeim í heyranda hljóði hversu mjög þú þarfnast þeirra. Elskaðu þá og komdu vel fram við þá; gefðu þér tíma til að segja “mér þykir það leitt”, “fyrirgefðu”, “þakka þér fyrir” og öll þau kærleikans orð sem þú þekkir

Sýndu vinum þínum hversu mikils virði þeir eru þér. “

Gabriel Garcia Marques

Mér þykir undur vænt um ykkur öll ...takk fyrir að vera til

proppe ♥ 10:03 f.h. link to post 0 comments

sunnudagur, febrúar 04, 2007
Nu er vandi i uppsiglingu.....

Jæja….

Nú ætla ég mér að standa við stóru orðin ☺ Ég er búin að ákveða þetta með sjálfri mér..nú læt ég slag standa. En …það er samt þannig eins og með allt annað: maður á að gera plön 5 ár fram í tímann en vera tilbúinn til að breyta þeim á 5 mínútum.

Það sem kom mér af stað í að fara að sinna blogginu mínu voru 3 ástæður. Í fyrsta lagi var ég búin að lofa Freyju minni í Sverige að færa henni fréttir og þá getur hún fylgst grannt með gangi mála. Ekki get ég svikið elsku hnossið! Í öðru lagi þá er sjálfur Jón Axel erkimágur með meiru farinn að blogga, hafandi sagt ýmislegt um blogg forðum daga (ekkert vesen Jax…við gleymum öllum ræðunum ☺) og ekki má maður vera minni maður. Í þriðja og síðasta lagi er ég búin að stinga hausnum út um gluggann á þessari för minni um götur lífsins og ég er búin að komast að því að gatan mín verður meiri leir og meiri aur eftir því sem ég held lengra. Ekki svo að skilja að það sé erfitt að vera ég eða neitt svoleiðis..nei…..þetta er for og aur í KARLMANNLEGUM skilningi….

Þannig að ég útskýri mál mitt þá er ég, eins og kom fram einhvern tíman í eldgömlu bloggi, ansi mikil “stelpustelpa”! Ég hef til dæmis aldrei verið fyrir boltaíþróttir, veit ekkert um blöndunga og hestöfl (kann samt að skipta um dekk, þökk sé pabba), ég veit fátt skemmtilegra en að klæða mig upp, mála mig og gera mig fína, ég hef alltaf verið með svo sítt hár að það sé í það minnsta hægt að skella einnu spennu í það og mér finnst æðislegt að horfa á túlípanana sem eru við hlið mér á eldhúsborðinu.

Ég get alveg samþykkt að það hafa allir gott af breytingum og við þurfum smá mótvægi í lífinu. Ég hugsaði með mér að þetta væri ástæðan fyrir því að ég ætti tvo stráka og væri gift manni og að aðalumræðuefnið væru traktorar og þyrlur. Fair enough. En nú er málið farið að flækjast ískyggilega….

Þeir sem þekkja til vita að við búum í yndislegustu blokk í heimi…M8 samfélaginu þar sem allt má og náttföt eru einkennisklæðnaðurinn. Mmm..best í heimi. Á neðstu hæð þessa stigagangs býr margumræddur erkimágur, Jón Axel, ásamt dóttur sinni, sem er reyndar eiginlega aldrei heima, og 13 ára syni sínum. Nú, það gengur ekki annað en að vera heimilislegur og höfum við í nokkurn tíma haldið sameiginlegt borðhald nokkur kvöld í viku. Ég hef reynt að ala mína drengi upp sem sómasamlega, kurteisa unga drengi sem segja “afsakið” ef þeir missa út úr sér rop..já eða prump. (Verð samt að skjóta því að ég get aaaalltaf hlegið að prumpubröndurum og ekki er það verra ef smá kúkur er með í brandaranum. Þá ligg ég í valnum). Nú, eins og glöggir lesendur sjá eru við þessi borðhöld okkar ég, Óttarr Daði, Róbert Aron, Garðar, Jón Axel og Ólafur Ásgeir. Nú vil ég að þið setjið ykkur í stellingar. Fínn matur, Hulda búin að standa í 2 tíma að gera lasagne, smá grin að hversu mikið var eldað, og svooo byrjar sko partýið með öllum þeim karlahljóðum og látum og bröndurum sem fyrirfinnast á klakanum og þó víðar væri leitað. Nú megiði ekki skilja sem svo að þetta sé alfarið feðgunum úr neðra að kenna, alls ekki. David Attenborough ætti að skoða þetta. Þarna spennist nefnilega allur karlleggurinn upp og ég fæ ekki rönd við reist. Karlmennskan tekur öll völd. Og ég…litla stelpan..sit eftir og skil hvorki upp né niður í þessu. Það var til dæmis búið að finna upp nafn á hvítlauksbrauðið og skal það ekki upplýsast hér en sú vísbending fylgir að það tengist ákveðnum kynfærum. Einmitt…I REST MY CASE.

Nú ætla ég sem sagt að vara ykkur við og jafnframt biðja ykkur um aðstoð. Staðreyndin er þessi: Ég er í djúpri for og aur og þó körlum finnist geggjað að keyra í svoleiðis þá er það ekki aaalveg minn still.
Veglýsing; Ef ég horfi út um gluggann þá virðist mér, miðað við borðhald síðustu kvölda, eins og ég fái ekki breytt um stefnu einsömul þó ég beyti öllum mínum töfrum.
Niðurstaða: Ef ekkert verður að gert mun ég enda sem “TRUKKALESSA” dauðans. Gyða Sól..here I come

Og því bið ég þig, lesandi góður: Ef þú verður vitni að einhverju neðangreindu..

1) ég klóra mér í klofinu á almannafæri án þess að mér finnist það tiltökumál
2) ég sleppi því að raka mig undir höndunum
3) ég prumpa af ásetningi og kippi mér ekki upp við það
4) ég skil setuna eftir opna
5) ég ropa í tíma og ótíma
6) ég væli þegar ég verð lasin og bið þannig um meðaumkun

..þá vinsamlega bankaðu létt á öxlina á mér og segðu: Gyða…nei ég meina HULDA..og ég get lofað þér því að þó ég bregðist við eins og sannur karlmaður og kýli þig fast í magann, þá verðurðu besti vinur minn að því loknu.

Ykkar
STELPA…sem berst við að haldast í karakter

proppe ♥ 10:58 e.h. link to post 9 comments