ótti er kjarkur sem gleymdi að fara með bænirnar sínar

...klakanum okkar er svolítið spes á köflum. Ég gat ekki orða bundist í gær þegar ég horfði á viðtal við Eyþór Arnalds bæði á NFS og í Kastljósi í gærkvöldi. Reyndar er viðtal kannski ekki rétt orð yfir þessar samræður. Það var eins og þulirnir settu sig í hlutverk rannsóknarlögreglumanna og dómara og ég var all svakalega fegin að sitja ekki fyrir svörum í þessum samræðum. Það er deginum ljósara að auðvitað var þetta ábyrgðarlaus verknaður hjá honum og ekkert sem afsakar þetta. Hins vegar finnst mér hann hafa komið mjög vel fyrir eftir þetta og mér finnst hann vera að taka ábyrgð á gjörðum sínum. Það hafa allir gert mistök í lífinu og vita að það er fátt erfiðara en að viðurkenna mistökin fyrir öðrum, hvað þá fyrir framan alþjóð, verandi þekkt andlit. Það hefur löngum verið sagt að menn komi alltaf til með að gera mistök, misalvarleg, en það skipti rauni einungis máli hvernig menn vinna úr mistökunum. Í þessu tilfelli finnst mér hann hafa gert það á þann hátt að hann hefur einungis öðlast fleiri stig í bókinni minni. Eins og sagt var frá var hann ekki einu sinni með punkt í ökuskírteininu sínu og hafði til þessa verið til fyrirmyndar í umferðinni.

Þar kem ég að aðalmálinu. Hvaða máli skiptir “hversu mörg” glös maðurinn drakk og “hvað” var í þeim? Hvaða máli skiptir “hversu mikill” dómgreindarskorturinn var??? Hverjum dettur í hug að spyrja svona og hvernig átti maðurinn að svara því hversu mikill dómgreindarskorturinn var. Ég hef ekki vitað til þess að það sé búið að samþykkja opinberan stigaskala um dómgreindarskort. Og hvaða máli skiptir “hvað maðurinn var að hugsa” þegar þetta gerðist? Hvers vegna þarf fólk að vera að velta sér upp úr þessum smávægilegu hlutum. Skaðinn er skeður, maðurinn kemur fram af öryggi og iðrast, af hverju þarf þá að vera að honum upp úr skítnum.

Mér finnst persónulega miklu alvarlegri glæpur og bera mun meiri vott um dómgreindarleysi þegar allsgáðir sendiherrar ákveða að halda veislu fyrir vini og kunningja á kostnað sendiráðsins eða þegar ráðherrar útvega áfengi í afmælisveisluna sína undir merkjum ráðuneytisins og við skattborgararnir borgum brúsann. Það er eflaust gert á hverju ári og af því enginn viðurkennir það og kemur hreint fram þá er þeirri spurningu ekki velt fram hvort viðkomandi eigi að hætta alfarið í pólitík.

Sá hins vegar sem kemur hreint fram er útspýttur og yfirheyrður fyrir framan alþjóð eins og um þjóðernissvik hafi verið að ræða. Ég var alin upp við að menn ættu alltaf að hljóta uppreisn æru og mér finnst það mjög réttlátt. Þess vegna finnst mér þetta vera eins hallærislegt og mögulegt er. Maðurinn gerði mistök, iðrast, hefur beðist afsökunar og gengið lengra í að kúpla sig út heldur en flokssystkin hans kröfðust. Er þá ekki málið búið??? Ég bara spyr??
Ég legg til að Ómar Ragnarsson verði sendur út af örkinni að skoða birkisprettuna í staðinn..það er greinilega gúrkutíð og þá er hann bara betri takk.

Sjúkkitt að ég er ekki fréttamaður

proppe ♥ 12:50 e.h. link to post 2 comments