ótti er kjarkur sem gleymdi að fara með bænirnar sínar

Jæææææja

Nú er tími tilkominn...bloggletin er rofin.

Það hefur ýmislegt á daga mína drifið en ekkert svo sem merkilegra en það sem gerðist á laugardaginn...það var sko toppurinn. Þar sem það voru 2 vikur í brúðkaupið vissi ég að það átti að steggja Garðar þann dag. Ég beið og beið..mjög spennt. Það sem ég vissi ekki var að hann vissi að það átti að gæsa mig líka þann dag. Fyndið. M8 lá í lygarvef því Monika og Þóra reyndu allt sem þær gátu til að ég kæmist nú örugglega ekki að einu. Samkvæmt mínum bókum var ég á leiðinni með Þóru í Smáralindina til að kaupa afmælisgjöf handa Kötu og svo á leiðinni með þeim skvísum í afmæli um kvöldið. Meira vissi ég ekki.

Það næsta sem gerðist var það að Garðar var sóttur. Um leið og hann var farinn út kom Monika labbandi niður með kaffibollann sinn...alklædd klukkan 10 á laugardagsmorgni og búin að mála sig allt. Áður en ég náði að spyrja sagði hún: “Oh, ég er svo rugluð, ég hélt að ég ætti að mæta í skólann svo snemma en það er ekki fyrr en næsta laugardag. Ég á víst ekki að mæta fyrr en 13:00”. Ég gleypti gjörsamlega við því og var ánægð að fá vinkonu mína í kaffiheimsókn á laugardagsmorgni. Tengdamamma hringdi rétt áður en Garðar fór og spurði hvort hún mætti rétt kíkja til mín í augnablik því hún þyrfti að sýna mér svolítið, hún ætlaði samt ekki að stoppa lengi..bara smá stund. Ég hélt það nú. Þegar Monika var rétt komin kom tengdamamma og tengdapabbi með henni. Mér fannst það ekki baun skrýtið, en þegar ég lít til baka var svolítið grunsamlegt hversu rólegur hann var...fór úr skónum, setti fæturnar upp í sófa og fór að lesa Moggann. Monika rembdist meira að segja við að draga mig frá eldhúsglugganum svo ég sæi ekkert og ég kippti mér ekkert upp við það. Silly me.

Allt í einu er bankað og hurðin opnast áður en ég næ að segja : “ Koooom iiiiiinnnn” og inn ganga Þóra, Tinna, Lovísa, Arnbjörg, Hildur, Berglind, Júlía, Maja, Elísa og Elke. Þegar ég var rétt búin að ná að ýta tárunum niður í augnkrókana aftur þá hófst partýið. Þær komu með morgunmat með sér og ég henti mér í sturtu ( hafði sko verið í náttfötunum með úfið hárið því ég var á leiðinni að fara að þrífa íbúðina hátt og lágt....gekk ekki !). Ég klæddi mig að sjálfsögðu bara í gallabuxur og hvíta skyrtu......nei...það gekk ekki heldur. Mér var þvælt úr fötunum og í ...haldið ykkur.....svartar gammósíur, háhælaða svarta skó...mjög þröngan appelsínugulan og gulan kjól....með gerviaugnhár, kisueyru, skott og háa svarta hanska. MJÖG SMART ! Það sem toppaði múnderinguna var skilti um hálsinn á mér sem á stóð: “Ég er Hulda Proppé Idolstjarna og ég er að fara að giftast Gassa í Zúúper á FM 957” VEI

Leiðin lá niður í Stúdíó Sýrland þar sem við sáum Garðar og strákana koma labbandi út. Þar var tekið upp lag, sem mig grunar að eigi að mixa saman í dúett en hvað veit ég ! Svo fórum við niður í bæ og löbbuðum upp og niður Laugaveginn. Mér var uppálagt að kynna mig alltaf sem Huldu Proppé, Idolstjörnu, hvort fólk myndi ekki eftir mér. Svo gerði ég mig að algjöru fífli. Ég tók þátt í mótmælum fyrir framan Stjórnarráðið þar sem við mótmæltum tilvist Alcoa. Ég spurði bongótrommuleikara þar í hópnum hvort þeir kynnu Hit the Road Jack á bongótrommur. Þeir kunnu það ekki! Ég fór inn í Skífu og spurði hvort þeir hefðu ekki gefið út 35 manna úrslitin úr Idolinu. Ég fékk neikvætt svar og ráðlagði þeim þá að gera það því þetta hefði verið afbragðshópur..múhahahaha. Svo reyndi ég að selja Rokki og Rósum kjólinn minn, hjálpaði stelpu með barnavagn inn á Svarta Kaffi...daðraði við harmonikkuleikara og mátaði stól í Fatboy...sem var reyndar dálítið fyndið því þegar við löbbuðum framhjá seinna um nóttina var búið að tæma búðina og hengja upp miða sem stóð á að þau væru flutt í Hamraborg 7, Kópavogi. Spurning hvort ég gerði út af við liðið !!!! Ég talaði líka við Spænskar sölukonur og hitti Kolla frænda ( alltaf gaman að hitta frændfólk sitt þegar maður lítur út eins og fífl)

Næst fórum við niður á Listasafn þar sem við skoðuðum mjög spes sýningu. Það var mjög gaman og ég er búin að taka þá ákvörðun að taka ALDREI aftur til í herberginu hjá strákunum og þá hlýtur það að kallast list. Við fengum okkur mjög góðar samlokur á kaffihúsinu í Listasafninu og þar var mér réttur fyrsti hvítvínssopinn. Þegar þessari ferð var lokið röltum við í bílinn. Þar var mér sagt að ég YRÐI að drekka aðeins meira til að undirbúa mig undir næstu átök. Ekki datt mér í hug hvað við vorum að farar að gera. Bílnum var lagt fyrir utan Magadansstúdío ( http://www.mango.is/) og ég stökk hæð mína í loft upp því ég var alveg viss um að við værum að fara að hrista magann á okkur í gríð og erg. Nei...það var ekki þannig. Við gengum upp og það tók stelpa á móti okkur sem sagði: “hæ...eruð þið að koma í pole fitness??” Ég horfði bara á hana og svo var okkur vísað inn í lítinn sal með 7 SÚLUM inni í. Jebbs....við fórum í súludans. Jesús minn hvað það var gaman. Ekki hélt ég í eina mínútu að þetta væri svona skemmtilegt, og ég er líka búin að fatta af hverju þessar strippgellur eru svona flottar í laginu...”hass-perurnar” sem ég fékk daginn eftir komu mér í skilning um það. Vá, þvílík líkamsrækt. Ég er sko á leiðinni á námskeið...það er alveg á kristaltæru.

Þegar við vorum búnar að sveifla okkur hring eftir hring og skríða á gólfinu eins og þokkafullar kisur (hahahaha) þá fórum við í Baðhúsið þar sem við fórum í pottinn. Elísa var búin að súkkulaðihúða jarðarber og þau voru borðuð með bestu list ásamt freyðivíni. Mmmmmmmmm. Við tókum okkur til og skelltum okkur á Vínbarinn í fordrykk og fórum svo á tapasbarinn þar sem við fengum æðislega 5 rétta máltíð og frábæra þjónustu. Ég reyndar fékk eitt Opal skot með hverjum rétti og 2 með síðasta réttinum. Sem betur fer drakk ég þau ekki öll...bara 3 stykki....því annars hefði ég algjörlega drepið fólkið á næsta borði. Málið var að stelpurnar gáfu mér frábærar gjafir....svona kassagjafir...sem skulu geymast í þar-tilgerðum rauðum kassa sem Maja gaf mér. Þær innihéldu m.a. handjárn, svipu, sokkabönd, kanínueyru og kynlífsdagbók svo eitthvað sé nefnt. Stelpurnar í vinnunni gáfu mér hins vegar tvær bækur: “Oj bara, varstu að freta Fróði?” og “ Moldvarpan sem vildi vita hver skeit á hausinn á henni” og prumpublöðru. Prumpubrandararnir fengu að sjálfsögðu að fjúka og þar sem ég hef nú ekki verið þekkt fyrir að tala lágt þá biðst ég vægðar ef gestir á nærliggjandi borðum lesa þessa færslur!

Eftir tapasbarinn var förinni heitið á KAFFISETRIÐ. “Jahá, hvað er nú það” hugsið þið örugglega. Jú, það er nefnilega tælenskur karókíbar hjá Hlemmi. Jebb, tælenskur. Þetta var svakalegt. Þegar við komum inn var gírinn ekki alveg dottin inn og ómögulegt var að ná sambandi við DJ-inn því hann sat sjálfur inni í búrinu og söng hástöfum vælulag á tælensku. Það er skemmst frá því að segja að við tókum málin í okkar hendur og rokkuðum “pleisið” upp. Ég sleppti varla hljóðnemanum og stal meira að segja lögum frá þessum hægversku Tælendingum..Ég sé Íslendinga í anda sitja bara á djamminu og HLUSTA á tælending syngja lagið sem þeir voru að bíða eftir. Hmmmhmmmmm...ekki alveg að passa.

Eftir mikinn söng fórum við svo á Skítamóralsball á Nasa og dönsuðum af okkur rassinn. Reyndar vorum við Garðar látin syngja lagið sem við tókum upp í stúdíóinu aftur og ég get ekki neitað að það var smá stemmning að syngja fyrir fullan sal af fólki á Nasa með góðu bandi. Takk strákar

Þetta var einn skemmtilegasti dagur sem ég upplifað. Það var ótrúlega gaman og ég verð klökk þegar ég hugsa til þess að allar þessar stelpur sem mér þykir svo vænt um hafi lagt sig svona fram við að skipuleggja þennan dag og gera hann frábæran. Það tókst 100%. Mig grunaði aldrei neitt og hélt meira að segja að ekkert yrði gert fyrir mig á tímabili. Silly me. Takk stelpur. Mér þykir undur vænt um ykkur, þið eruð æði og nú get ég ekki beðið eftir að skemmta mér með ykkur í brúðkaupinu...

Over and out..
......segiði svo að maður byrji ekki að blogga aftur með trompi....I rest my case !

proppe ♥ 1:49 e.h. link to post 4 comments