hp & co

vitrun

2007-03-03T23:44:00.000Z

Þetta er litla afmælismúsin mín, Róbert Aron. Óttarr Daði varð 5 ára síðasta sunnudag og Róbert verður 3ja ára á morgun. Þá verður stuð á bænum :)

Þið sem hafið sent okkur góða strauma og bænir varðandi elsku tengdamömmu mína þá lítur þetta allt saman aðeins betur út núna. Hún er óðum að vakna og er aðeins farin að hreyfa sig pinkulítið. Við tökum bara fetið í þessu og horfum ekki lengra en bara einn dag í einu. Þúsund þakkir fyrir allar hugsanirnar. Þær fleyttu okkur yfir erfiðustu hjalla biðarinnar. Mér finnst ég hafa beðið í heila eilífð..og það án þess að vita eftir hverju :) Asnalegt eiginlega!

En ég verð að deila einu með ykkur...
Ég er svo þakklát. Þakklát fyrir frábæran hlut sem ég lærði einu sinni. Það er að SETJA MÖRK. Ég hef margsinnis og oft á tíðum orðið pirruð út í fólk og af ýmsum ástæðum. Ég gat orðið brjáluð í hjartanu mínum að fólk skyldi LÁTA mig gera eitthvað fyrir sig sem ég vildi ekki gera, LÁTA mig segja eitthvað sem ég vildi ekki segja og SETJA mig í aðstæður sem mér leið ömurlega í. Nú er þeirri tíð sem betur fer lokið. Það er samt svo skrýtið hvernig þetta kemur í bylgjum og undanfarið hef ég þurft að negla niður fæti hjá sjálfri mér ansi oft. Það hefur sýnt mér hversu þakklát ég má vera. Ég hef nefnilega gert mér grein fyrir því að ég segji það sem ÉG vil segja, ekki það sem ég held að einhver annar vilji heyra. Ég geri það sem MIG langar til að gera, ekki eitthvað sem handritið segjir að ég eigi að gera til að blablablabla. Ef mér líður illa með eitthvað þá læt ég það ekki liggja á hjartanu mínu og safna vöxtum utan á sig sem þyngja róðurinn heldur segji ég það strax og klára dæmið þar með. Ég er ég fyrir sjálfan mig og það er ég sem hef ansi mikið að segja um áttina og akstursaðferð

Þetta er svo frábært. Það er enginn sem ákveður að manni þurfi að líða illa nema maður sjálfur. Takk takk takk. Mérr líður frábærlega.

Það er svo frábært að geta tjáð sig og talað frá hjartanu. Prófaðu bara :)

boys will be boys

2007-02-28T11:38:00.000Z

Já nú ligg ég í því. Róbert Aron er búinn að læra að pissa standandi..mér til ÓMÆLDRAR ánægju. Ánægjan er þó ekki algjör þar sem meira fer á setuna og gólfið heldur en ofan í klósettið. Ástæðan er ekki sú að hann hitti ekki; hann hittir en er svo upptekinn við að tala og hreyfa sig að það færist allt settið með!! En ég var að sjálfsögðu mjög stolt af þessu litla kríli og fannst þetta bara sætt...þar til skotið kom og það var svo fast að ég fékk næstum því marblett:

R: Mamma.....nanananabúúbúúú (útleggst sem liggaligga lái á tungumáli eldri kynslóða)...þú kannt ekki pissa standandi..nanananabúúbúúú..baða ééééég og paaaabbbiii og Ótttaaaaððð og aaaafffi...nanananabúúbúúú...ÞÚ EÐT EKKI MEEEÐÐ TYYYYPPIIIIII!!!!!

Sem sagt, 3ja ára sonur minn telur sér það til tekna að hann skuli vera með typpi en ekki ég :)Frábært!! Einmitt þegar ég finn að ég er komin í minnihlutahóp þá versnar ástandið og maður er laminn í framan með blautri tusku: ÉG ER EKKI MEÐ TYPPI!!

Smá áminning

2007-02-23T10:03:00.000Z

Ég veit að ég hef ekki verið ötul upp á síðkastið. Þannig er að tengdamóðir mín liggur á gjörgæsludeild eftir að hafa fengið heilablóðfall og við erum búin að vera hálf tengingarlaus við umheiminn í tæpar tvær vikur. Mig langar til að biðja ykkur öll sem lesið þetta að skella einni bæn til hennar og svo er ekkert annað að gera en að bíða og sjá hvað framtíðin færir okkur :)

En.....það er svo skrýtið þegar maður lendir í svona aðstæðum, þá vakna allt í einu alls konar tilfinningar sem maður á að hafa í brjósti sér á hverjum degi en man ekki fyrr en skellurinn kemur. Mig langar til að minna ykkur á tilganginn í þessu lífi og hvað það er sem í raun og veru færir okkur lífshamingju:

“Enginn á sér tryggan morgundag, hvorki ungur né gamall. Í dag kannt þú að sjá í síðasta skipti þá sem þú elskar. Því skaltu ekki bíða lengur. Breyttu í dag eins og morgundagurinn renni aldrei upp. Þú munt örugglega harma daginn þann, þegar þú gafst þér ekki tíma fyrir bros, faðmlag, koss, og varst of önnum kafinn til að verða við óskum annarra

Hafðu þá sem þú elskar nærri þér, segðu þeim í heyranda hljóði hversu mjög þú þarfnast þeirra. Elskaðu þá og komdu vel fram við þá; gefðu þér tíma til að segja “mér þykir það leitt”, “fyrirgefðu”, “þakka þér fyrir” og öll þau kærleikans orð sem þú þekkir

Sýndu vinum þínum hversu mikils virði þeir eru þér. “

Gabriel Garcia Marques

Mér þykir undur vænt um ykkur öll ...takk fyrir að vera til

Nu er vandi i uppsiglingu.....

2007-02-04T22:58:00.000Z

Jæja….

Nú ætla ég mér að standa við stóru orðin ☺ Ég er búin að ákveða þetta með sjálfri mér..nú læt ég slag standa. En …það er samt þannig eins og með allt annað: maður á að gera plön 5 ár fram í tímann en vera tilbúinn til að breyta þeim á 5 mínútum.

Það sem kom mér af stað í að fara að sinna blogginu mínu voru 3 ástæður. Í fyrsta lagi var ég búin að lofa Freyju minni í Sverige að færa henni fréttir og þá getur hún fylgst grannt með gangi mála. Ekki get ég svikið elsku hnossið! Í öðru lagi þá er sjálfur Jón Axel erkimágur með meiru farinn að blogga, hafandi sagt ýmislegt um blogg forðum daga (ekkert vesen Jax…við gleymum öllum ræðunum ☺) og ekki má maður vera minni maður. Í þriðja og síðasta lagi er ég búin að stinga hausnum út um gluggann á þessari för minni um götur lífsins og ég er búin að komast að því að gatan mín verður meiri leir og meiri aur eftir því sem ég held lengra. Ekki svo að skilja að það sé erfitt að vera ég eða neitt svoleiðis..nei…..þetta er for og aur í KARLMANNLEGUM skilningi….

Þannig að ég útskýri mál mitt þá er ég, eins og kom fram einhvern tíman í eldgömlu bloggi, ansi mikil “stelpustelpa”! Ég hef til dæmis aldrei verið fyrir boltaíþróttir, veit ekkert um blöndunga og hestöfl (kann samt að skipta um dekk, þökk sé pabba), ég veit fátt skemmtilegra en að klæða mig upp, mála mig og gera mig fína, ég hef alltaf verið með svo sítt hár að það sé í það minnsta hægt að skella einnu spennu í það og mér finnst æðislegt að horfa á túlípanana sem eru við hlið mér á eldhúsborðinu.

Ég get alveg samþykkt að það hafa allir gott af breytingum og við þurfum smá mótvægi í lífinu. Ég hugsaði með mér að þetta væri ástæðan fyrir því að ég ætti tvo stráka og væri gift manni og að aðalumræðuefnið væru traktorar og þyrlur. Fair enough. En nú er málið farið að flækjast ískyggilega….

Þeir sem þekkja til vita að við búum í yndislegustu blokk í heimi…M8 samfélaginu þar sem allt má og náttföt eru einkennisklæðnaðurinn. Mmm..best í heimi. Á neðstu hæð þessa stigagangs býr margumræddur erkimágur, Jón Axel, ásamt dóttur sinni, sem er reyndar eiginlega aldrei heima, og 13 ára syni sínum. Nú, það gengur ekki annað en að vera heimilislegur og höfum við í nokkurn tíma haldið sameiginlegt borðhald nokkur kvöld í viku. Ég hef reynt að ala mína drengi upp sem sómasamlega, kurteisa unga drengi sem segja “afsakið” ef þeir missa út úr sér rop..já eða prump. (Verð samt að skjóta því að ég get aaaalltaf hlegið að prumpubröndurum og ekki er það verra ef smá kúkur er með í brandaranum. Þá ligg ég í valnum). Nú, eins og glöggir lesendur sjá eru við þessi borðhöld okkar ég, Óttarr Daði, Róbert Aron, Garðar, Jón Axel og Ólafur Ásgeir. Nú vil ég að þið setjið ykkur í stellingar. Fínn matur, Hulda búin að standa í 2 tíma að gera lasagne, smá grin að hversu mikið var eldað, og svooo byrjar sko partýið með öllum þeim karlahljóðum og látum og bröndurum sem fyrirfinnast á klakanum og þó víðar væri leitað. Nú megiði ekki skilja sem svo að þetta sé alfarið feðgunum úr neðra að kenna, alls ekki. David Attenborough ætti að skoða þetta. Þarna spennist nefnilega allur karlleggurinn upp og ég fæ ekki rönd við reist. Karlmennskan tekur öll völd. Og ég…litla stelpan..sit eftir og skil hvorki upp né niður í þessu. Það var til dæmis búið að finna upp nafn á hvítlauksbrauðið og skal það ekki upplýsast hér en sú vísbending fylgir að það tengist ákveðnum kynfærum. Einmitt…I REST MY CASE.

Nú ætla ég sem sagt að vara ykkur við og jafnframt biðja ykkur um aðstoð. Staðreyndin er þessi: Ég er í djúpri for og aur og þó körlum finnist geggjað að keyra í svoleiðis þá er það ekki aaalveg minn still.
Veglýsing; Ef ég horfi út um gluggann þá virðist mér, miðað við borðhald síðustu kvölda, eins og ég fái ekki breytt um stefnu einsömul þó ég beyti öllum mínum töfrum.
Niðurstaða: Ef ekkert verður að gert mun ég enda sem “TRUKKALESSA” dauðans. Gyða Sól..here I come

Og því bið ég þig, lesandi góður: Ef þú verður vitni að einhverju neðangreindu..

1) ég klóra mér í klofinu á almannafæri án þess að mér finnist það tiltökumál
2) ég sleppi því að raka mig undir höndunum
3) ég prumpa af ásetningi og kippi mér ekki upp við það
4) ég skil setuna eftir opna
5) ég ropa í tíma og ótíma
6) ég væli þegar ég verð lasin og bið þannig um meðaumkun

..þá vinsamlega bankaðu létt á öxlina á mér og segðu: Gyða…nei ég meina HULDA..og ég get lofað þér því að þó ég bregðist við eins og sannur karlmaður og kýli þig fast í magann, þá verðurðu besti vinur minn að því loknu.

Ykkar
STELPA…sem berst við að haldast í karakter

Gæsunin mikla

2006-09-12T13:49:00.000Z

Jæææææja

Nú er tími tilkominn...bloggletin er rofin.

Það hefur ýmislegt á daga mína drifið en ekkert svo sem merkilegra en það sem gerðist á laugardaginn...það var sko toppurinn. Þar sem það voru 2 vikur í brúðkaupið vissi ég að það átti að steggja Garðar þann dag. Ég beið og beið..mjög spennt. Það sem ég vissi ekki var að hann vissi að það átti að gæsa mig líka þann dag. Fyndið. M8 lá í lygarvef því Monika og Þóra reyndu allt sem þær gátu til að ég kæmist nú örugglega ekki að einu. Samkvæmt mínum bókum var ég á leiðinni með Þóru í Smáralindina til að kaupa afmælisgjöf handa Kötu og svo á leiðinni með þeim skvísum í afmæli um kvöldið. Meira vissi ég ekki.

Það næsta sem gerðist var það að Garðar var sóttur. Um leið og hann var farinn út kom Monika labbandi niður með kaffibollann sinn...alklædd klukkan 10 á laugardagsmorgni og búin að mála sig allt. Áður en ég náði að spyrja sagði hún: “Oh, ég er svo rugluð, ég hélt að ég ætti að mæta í skólann svo snemma en það er ekki fyrr en næsta laugardag. Ég á víst ekki að mæta fyrr en 13:00”. Ég gleypti gjörsamlega við því og var ánægð að fá vinkonu mína í kaffiheimsókn á laugardagsmorgni. Tengdamamma hringdi rétt áður en Garðar fór og spurði hvort hún mætti rétt kíkja til mín í augnablik því hún þyrfti að sýna mér svolítið, hún ætlaði samt ekki að stoppa lengi..bara smá stund. Ég hélt það nú. Þegar Monika var rétt komin kom tengdamamma og tengdapabbi með henni. Mér fannst það ekki baun skrýtið, en þegar ég lít til baka var svolítið grunsamlegt hversu rólegur hann var...fór úr skónum, setti fæturnar upp í sófa og fór að lesa Moggann. Monika rembdist meira að segja við að draga mig frá eldhúsglugganum svo ég sæi ekkert og ég kippti mér ekkert upp við það. Silly me.

Allt í einu er bankað og hurðin opnast áður en ég næ að segja : “ Koooom iiiiiinnnn” og inn ganga Þóra, Tinna, Lovísa, Arnbjörg, Hildur, Berglind, Júlía, Maja, Elísa og Elke. Þegar ég var rétt búin að ná að ýta tárunum niður í augnkrókana aftur þá hófst partýið. Þær komu með morgunmat með sér og ég henti mér í sturtu ( hafði sko verið í náttfötunum með úfið hárið því ég var á leiðinni að fara að þrífa íbúðina hátt og lágt....gekk ekki !). Ég klæddi mig að sjálfsögðu bara í gallabuxur og hvíta skyrtu......nei...það gekk ekki heldur. Mér var þvælt úr fötunum og í ...haldið ykkur.....svartar gammósíur, háhælaða svarta skó...mjög þröngan appelsínugulan og gulan kjól....með gerviaugnhár, kisueyru, skott og háa svarta hanska. MJÖG SMART ! Það sem toppaði múnderinguna var skilti um hálsinn á mér sem á stóð: “Ég er Hulda Proppé Idolstjarna og ég er að fara að giftast Gassa í Zúúper á FM 957” VEI

Leiðin lá niður í Stúdíó Sýrland þar sem við sáum Garðar og strákana koma labbandi út. Þar var tekið upp lag, sem mig grunar að eigi að mixa saman í dúett en hvað veit ég ! Svo fórum við niður í bæ og löbbuðum upp og niður Laugaveginn. Mér var uppálagt að kynna mig alltaf sem Huldu Proppé, Idolstjörnu, hvort fólk myndi ekki eftir mér. Svo gerði ég mig að algjöru fífli. Ég tók þátt í mótmælum fyrir framan Stjórnarráðið þar sem við mótmæltum tilvist Alcoa. Ég spurði bongótrommuleikara þar í hópnum hvort þeir kynnu Hit the Road Jack á bongótrommur. Þeir kunnu það ekki! Ég fór inn í Skífu og spurði hvort þeir hefðu ekki gefið út 35 manna úrslitin úr Idolinu. Ég fékk neikvætt svar og ráðlagði þeim þá að gera það því þetta hefði verið afbragðshópur..múhahahaha. Svo reyndi ég að selja Rokki og Rósum kjólinn minn, hjálpaði stelpu með barnavagn inn á Svarta Kaffi...daðraði við harmonikkuleikara og mátaði stól í Fatboy...sem var reyndar dálítið fyndið því þegar við löbbuðum framhjá seinna um nóttina var búið að tæma búðina og hengja upp miða sem stóð á að þau væru flutt í Hamraborg 7, Kópavogi. Spurning hvort ég gerði út af við liðið !!!! Ég talaði líka við Spænskar sölukonur og hitti Kolla frænda ( alltaf gaman að hitta frændfólk sitt þegar maður lítur út eins og fífl)

Næst fórum við niður á Listasafn þar sem við skoðuðum mjög spes sýningu. Það var mjög gaman og ég er búin að taka þá ákvörðun að taka ALDREI aftur til í herberginu hjá strákunum og þá hlýtur það að kallast list. Við fengum okkur mjög góðar samlokur á kaffihúsinu í Listasafninu og þar var mér réttur fyrsti hvítvínssopinn. Þegar þessari ferð var lokið röltum við í bílinn. Þar var mér sagt að ég YRÐI að drekka aðeins meira til að undirbúa mig undir næstu átök. Ekki datt mér í hug hvað við vorum að farar að gera. Bílnum var lagt fyrir utan Magadansstúdío ( http://www.mango.is/) og ég stökk hæð mína í loft upp því ég var alveg viss um að við værum að fara að hrista magann á okkur í gríð og erg. Nei...það var ekki þannig. Við gengum upp og það tók stelpa á móti okkur sem sagði: “hæ...eruð þið að koma í pole fitness??” Ég horfði bara á hana og svo var okkur vísað inn í lítinn sal með 7 SÚLUM inni í. Jebbs....við fórum í súludans. Jesús minn hvað það var gaman. Ekki hélt ég í eina mínútu að þetta væri svona skemmtilegt, og ég er líka búin að fatta af hverju þessar strippgellur eru svona flottar í laginu...”hass-perurnar” sem ég fékk daginn eftir komu mér í skilning um það. Vá, þvílík líkamsrækt. Ég er sko á leiðinni á námskeið...það er alveg á kristaltæru.

Þegar við vorum búnar að sveifla okkur hring eftir hring og skríða á gólfinu eins og þokkafullar kisur (hahahaha) þá fórum við í Baðhúsið þar sem við fórum í pottinn. Elísa var búin að súkkulaðihúða jarðarber og þau voru borðuð með bestu list ásamt freyðivíni. Mmmmmmmmm. Við tókum okkur til og skelltum okkur á Vínbarinn í fordrykk og fórum svo á tapasbarinn þar sem við fengum æðislega 5 rétta máltíð og frábæra þjónustu. Ég reyndar fékk eitt Opal skot með hverjum rétti og 2 með síðasta réttinum. Sem betur fer drakk ég þau ekki öll...bara 3 stykki....því annars hefði ég algjörlega drepið fólkið á næsta borði. Málið var að stelpurnar gáfu mér frábærar gjafir....svona kassagjafir...sem skulu geymast í þar-tilgerðum rauðum kassa sem Maja gaf mér. Þær innihéldu m.a. handjárn, svipu, sokkabönd, kanínueyru og kynlífsdagbók svo eitthvað sé nefnt. Stelpurnar í vinnunni gáfu mér hins vegar tvær bækur: “Oj bara, varstu að freta Fróði?” og “ Moldvarpan sem vildi vita hver skeit á hausinn á henni” og prumpublöðru. Prumpubrandararnir fengu að sjálfsögðu að fjúka og þar sem ég hef nú ekki verið þekkt fyrir að tala lágt þá biðst ég vægðar ef gestir á nærliggjandi borðum lesa þessa færslur!

Eftir tapasbarinn var förinni heitið á KAFFISETRIÐ. “Jahá, hvað er nú það” hugsið þið örugglega. Jú, það er nefnilega tælenskur karókíbar hjá Hlemmi. Jebb, tælenskur. Þetta var svakalegt. Þegar við komum inn var gírinn ekki alveg dottin inn og ómögulegt var að ná sambandi við DJ-inn því hann sat sjálfur inni í búrinu og söng hástöfum vælulag á tælensku. Það er skemmst frá því að segja að við tókum málin í okkar hendur og rokkuðum “pleisið” upp. Ég sleppti varla hljóðnemanum og stal meira að segja lögum frá þessum hægversku Tælendingum..Ég sé Íslendinga í anda sitja bara á djamminu og HLUSTA á tælending syngja lagið sem þeir voru að bíða eftir. Hmmmhmmmmm...ekki alveg að passa.

Eftir mikinn söng fórum við svo á Skítamóralsball á Nasa og dönsuðum af okkur rassinn. Reyndar vorum við Garðar látin syngja lagið sem við tókum upp í stúdíóinu aftur og ég get ekki neitað að það var smá stemmning að syngja fyrir fullan sal af fólki á Nasa með góðu bandi. Takk strákar

Þetta var einn skemmtilegasti dagur sem ég upplifað. Það var ótrúlega gaman og ég verð klökk þegar ég hugsa til þess að allar þessar stelpur sem mér þykir svo vænt um hafi lagt sig svona fram við að skipuleggja þennan dag og gera hann frábæran. Það tókst 100%. Mig grunaði aldrei neitt og hélt meira að segja að ekkert yrði gert fyrir mig á tímabili. Silly me. Takk stelpur. Mér þykir undur vænt um ykkur, þið eruð æði og nú get ég ekki beðið eftir að skemmta mér með ykkur í brúðkaupinu...

Over and out..
......segiði svo að maður byrji ekki að blogga aftur með trompi....I rest my case !

Fréttabransinn...

2006-05-16T12:50:00.000Z

...klakanum okkar er svolítið spes á köflum. Ég gat ekki orða bundist í gær þegar ég horfði á viðtal við Eyþór Arnalds bæði á NFS og í Kastljósi í gærkvöldi. Reyndar er viðtal kannski ekki rétt orð yfir þessar samræður. Það var eins og þulirnir settu sig í hlutverk rannsóknarlögreglumanna og dómara og ég var all svakalega fegin að sitja ekki fyrir svörum í þessum samræðum. Það er deginum ljósara að auðvitað var þetta ábyrgðarlaus verknaður hjá honum og ekkert sem afsakar þetta. Hins vegar finnst mér hann hafa komið mjög vel fyrir eftir þetta og mér finnst hann vera að taka ábyrgð á gjörðum sínum. Það hafa allir gert mistök í lífinu og vita að það er fátt erfiðara en að viðurkenna mistökin fyrir öðrum, hvað þá fyrir framan alþjóð, verandi þekkt andlit. Það hefur löngum verið sagt að menn komi alltaf til með að gera mistök, misalvarleg, en það skipti rauni einungis máli hvernig menn vinna úr mistökunum. Í þessu tilfelli finnst mér hann hafa gert það á þann hátt að hann hefur einungis öðlast fleiri stig í bókinni minni. Eins og sagt var frá var hann ekki einu sinni með punkt í ökuskírteininu sínu og hafði til þessa verið til fyrirmyndar í umferðinni.

Þar kem ég að aðalmálinu. Hvaða máli skiptir “hversu mörg” glös maðurinn drakk og “hvað” var í þeim? Hvaða máli skiptir “hversu mikill” dómgreindarskorturinn var??? Hverjum dettur í hug að spyrja svona og hvernig átti maðurinn að svara því hversu mikill dómgreindarskorturinn var. Ég hef ekki vitað til þess að það sé búið að samþykkja opinberan stigaskala um dómgreindarskort. Og hvaða máli skiptir “hvað maðurinn var að hugsa” þegar þetta gerðist? Hvers vegna þarf fólk að vera að velta sér upp úr þessum smávægilegu hlutum. Skaðinn er skeður, maðurinn kemur fram af öryggi og iðrast, af hverju þarf þá að vera að honum upp úr skítnum.

Mér finnst persónulega miklu alvarlegri glæpur og bera mun meiri vott um dómgreindarleysi þegar allsgáðir sendiherrar ákveða að halda veislu fyrir vini og kunningja á kostnað sendiráðsins eða þegar ráðherrar útvega áfengi í afmælisveisluna sína undir merkjum ráðuneytisins og við skattborgararnir borgum brúsann. Það er eflaust gert á hverju ári og af því enginn viðurkennir það og kemur hreint fram þá er þeirri spurningu ekki velt fram hvort viðkomandi eigi að hætta alfarið í pólitík.

Sá hins vegar sem kemur hreint fram er útspýttur og yfirheyrður fyrir framan alþjóð eins og um þjóðernissvik hafi verið að ræða. Ég var alin upp við að menn ættu alltaf að hljóta uppreisn æru og mér finnst það mjög réttlátt. Þess vegna finnst mér þetta vera eins hallærislegt og mögulegt er. Maðurinn gerði mistök, iðrast, hefur beðist afsökunar og gengið lengra í að kúpla sig út heldur en flokssystkin hans kröfðust. Er þá ekki málið búið??? Ég bara spyr??
Ég legg til að Ómar Ragnarsson verði sendur út af örkinni að skoða birkisprettuna í staðinn..það er greinilega gúrkutíð og þá er hann bara betri takk.

Sjúkkitt að ég er ekki fréttamaður

Gríptu tækifærið

2006-05-12T16:46:00.000Z

Vinur minn opnaði undirfataskúffu konu sinnar og tók upp gjafapakka vafinn inní silkipappír:

"Þetta er enginn venjulegur pakki."
Hann opnaði pakkann og starði á bæði pappírinn og undirfötin sem í honum voru.

"Ég gaf henni þetta þegar við fórum til New York í fyrsta sinn fyrir 8 eða 9 árum síðan. Hún hefur aldrei farið í þetta. Var að spara það fram að sérstakri stund. Eða . . . ég held hún hafi verið að spara það." Hann færði sig nær rúminu og setti pakkanum hjá hinum fötunum sem hann ætlaði að taka með á jarðarfararstofuna, konan hans var nýlátin. Hann sneri sér að mér og sagði:
"Það á aldrei að geyma eitthvað til þess að nota það á sérstakri stund. Hver dagur er sérstök stund."

Ég held enn að þessi orð hafi breytt lífi mínu.Núna les ég meira og þríf minna. Ég sit í garðinum án þess að hafa áhyggjur af neinu. Ég eyði meiri tíma með fjölskyldunni og minni tíma í vinnunni.Ég skildi það þarna að lífið á að vera uppspretta reynslu sem maður á að njóta en ekki aðeins að þrauka í gegnum. Ég geymi ekki ekki neitt lengur, ég nota kristalsglös á hverjum degi. Ég fer í nýju fötunum mínum í búðina, ef mig langar til þess. Ég geymi ekki uppáhalds ilmvatnið mitt fyrir sérstök tækifæri. Ég nota það hvenær sem mig langar til. Orðin "einhverntíman" og "einhvern daginn" eru að hverfa burt úr orðaforða mínum. Ef það er þess virði að sjá, hlusta eða gera, þá vil ég sjá hlusta og gera það núna. Ég veit ekki hvað eiginkona vinar míns hefði gert ef hún hefði vitað að hún yrði ekki með okkur morguninn eftir, það getur enginn vitað. Ég held að hún hefði hóað í fjölskyldu sína og nánustu vini.Hún gæti jafnvel hafað kallað á gamla vini til að koma sátt á fornar deilur. Ég vil líka gjarnan trúa því að hún hefði farið út að borða á kínverskan veitingastað, sem var hennar uppáhald. Það eru þessir litlu hlutir sem ég myndi sjá eftir að hafa ekki gert, ef ég vissi að minn tími væri kominn. Ég myndi sjá eftir því að hafa ekki gert þetta vegna þess að ég mun aldrei framar sjá vini mína, og bréf . . . bréf sem ég ætlaði alltaf að skrifa. . . "einhverntíman."Ég myndi sjá eftir því og vera sorgmædd vegna þess ég sagði hvorki systkinum mínum né börnum nógu oft hversu mjög mér þætti vænt um þau. Núna reyni ég hvorki að fresta, tefja eða geyma nokkuð sem gæti fært gleði og hlátur inní líf okkar. Og á hverjum morgni segi ég við sjálfa mig þetta er minn sérstaki dagur.Hver dagur, hver stund, hver mínúta er sérstök.
Ef þú ert of upptekin til að lesa þetta og segir við sjálfa þig að þú munir "lesa þetta við betra tækifæri" mundu að "Einhvern daginn" er langt í burtu . . . eða kemur kannski aldrei. . . .

Ert þú í langhlaupi eða á sprettinum

2006-05-11T10:40:00.000Z

Þessi hraði í þjóðfélaginu okkar er svo merkilegur. Það snúast allir í hringi í kringum hvorn annan, eltast við veraldleg gæði og í sem mestu magni svo allir megi vel við una, en gleyma tilfinningunum og hamingjunni. Þetta er eitthvað sem er mér ótrúlega ofarlega í huga því ég á mjög erfitt með að þola kappsemi á þessu sviði. Mér finnst útkoman oftar en ekki vera hroki og tilfinningakuldi og það er með leiðinlegri ósiðum í minni orðabók. Það er hins vegar ákveðinn þáttur í þessum “hraðakstri” sem hefur áhrif á okkur í daglega lífinu. Hveru oft hefur maður ekki hummað fram af sér að hringja í vin eða láta hann vita að þú sért að hugsa um hann þó þú hafir ekki heyrt í honum í heillangan tíma. Hversu oft finnur maður að maður saknar einhvers en telur sér trú um að maður hafi ekki TÍMA til að hitta vini sem maður hefur ekki hitt lengi, ekki fyrr en maður er búinn að klára þetta og þetta og...... Ég var svo heppin um daginn að fá að verða vitni að svona hrokaskotnu kommenti um daginn milli tveggja einstaklinga sem mér þykir mjög vænt um. Annar sagði: Heyrðu segðu mér eitt “ Þá sagði hinn: “ nei nú er ég að drífa mig, ég er að ....” Þá datt mér allt í einu í hug, þar við sátum þarna þrjú saman að það sem þessi einstaklingur var að gera var ekkert sem mátti ekki bíða í 3 mínútur, ég er ekki að tala um hálftíma eða klukkutíma. Það var kvöld og ekkert sem beið nema að fara að sofa. Það er nákvæmlega þetta sem ég er að tala um. Við gleymum stundum hvað það er sem virkilega skiptir máli í lífinu. Það sem veitir mér hamingju ( veit ekki með ykkur) er að eiga góða að sem mér þykir vænt um og ég get eytt tíma með, að eiga falleg orðaskipti við fólk, fá að faðma fólk þegar maður þarf á því að halda og þegar aðrir þurfa á því að halda. Það er mín stefna að forðast að hendast áfram í svo mikilli samviskusemi að ég gleymi að tala við þá sem mér þykir vænt um eða missa samband út af hlutum sem skipta engu máli. Eins og pabbi minn sagði við mig einu sinni: “Við erum í langhlaupi” og mér finnst það svolítið flott líking. Við erum nefnilega í langhlaupi í gegnum lífið og vitum ekkert hvar áfangastaðurinn er. Við eigum vonandi eftir að koma við á fullt að ólíkum stöðum og safna í sarpinn úr mismunandi pokahornum en eitt er víst, ég ætla að njóta útsýnisins í þessu langhlaupi og festa í minnið fallega hluti og myndir sem munu ylja mér og veita mér hamingju um ókomna tíð. Við vitum aldrei hvar endastöðin er en þegar ég kem á hana á ég þá ósk heitasta að vera sátt. Dagurinn í dag er fyrsti dagurinn af restinni af lífinu þínu. Hvernig viltu hafa hann? Það er undir þér sjálfum komið

hvað þýðir nafnið ykkar...alltaf skemmtilegt svona dund.

2006-04-29T21:11:00.001Z

Gleðilegt sumar

2006-04-28T21:46:00.000Z

Jæja. Ég fæ seint verðlaun sem afkastamesti bloggari landsins. Ætla ekkert að afsaka það neitt.

En það er sko greinilegt að sumarið er komið. Í fyrsta lagi var notalega hlý golan sem tók á móti mér þegar ég opnaði útidyrahurðina hér í fjöllunum í morgun. Ég fékk strax óþreyjufullan kipp í lappirnar og gat varla setið kyrr fyrir framan tölvuna í dag. Mig langaði bara að vera einhvers staðar allt annars staðar að njóta veðursins. Það var mjög freistandi að stinga af með systur í fæðingarorlofi að labba niður Laugaveginn en....það var víst líka sumar í vinnunni og ferðalangarnir óðir að koma og eyða peningunum sínum. Seinni sönnun þess að sumarið er komið fékk ég þegar ég náði í erfingjana eftir eril dagsins. Það var sandur ÚT UM ALLT: skórnir voru fullir af sandi, sokkarnir voru með greinagott sýni úr sandkassanum innanborðs, það voru nokkur korn í nærbuxunum og slatti inni í eyrunum. En þetta var ekki allt heldur voru þeir báðir mjög “klístraðir” og “mettaðir” í framan af “þurrum” skít...þið vitið hvað ég meina, svona “úti-að-leika-stráka-skít”. Það er skemmst frá því að segja að þeim var báðum hent í allsherjarbað um leið og við komum heim og ekki orð um það meir.

Ég held að Óttarr Daði sé loksins búinn að finna hvað hann ætlar að verða þegar hann verður stór. Hann var aðeins að æfa sig í gær....á bróður sínum....með SKÆRIN AÐ VOPNI!!!!! Mér fannst ég vera að upplifa sögu sem maður hefur svo oft heyrt fleygt í góðum “reyndra-mæðra” partýjum. Þetta var eiginlega hálf súrrealískt þar sem ég stóð og horfði á lokkana á gólfinu. Sem betur fer var þetta þokkalega vel falið þó að það væru mjög missíðir lokkar út um allt. Mesta furða. Og litla músin var bara ánægð með þetta. Tilkynnti öllum í leikskólanum með miklu stotli að Óttarr hefði verið að klippa sig. Já þetta er skemmtilegt.

En Róbert er sem sagt byrjaður í aðlögun á Kjarrinu og það gengur barasta vonum framar.

En það er eitt sem ég bara verð að tjá mig um. Ég er komin með svo mikið leið á þessum hugsunarhætti sem virðist tröllríða fólki í dag. Ég heyrði nefnilega tvær setningar í ónefndum útvarpsþætti í morgun þar sem var verið að fjalla um málefni samkynhneigðra og hvort það ætti að leyfa þeim að ættleiða börn. Það voru mismunandi sjónarhorn sem litu dagsins ljós og allt gott og blessað með það.

En svo kom reiðarslagið og ég sá bara setningarnar koma fljúgandi út úr hátalaranum. Ein þeirra var að að fyrst náttúruna leyfði samkynhneigðum ekki að fjölga sér, af hverju ættum við, mannfólkið að taka fram fyrir hendurnar á henni!!! Í fyrsta lagi koma þau ekki til með að fjölga sér þegar talað erum ættleiðingar því þau börn eru nú þegar komin í heimin, eða verða það að minnsta kosti og fá einungis að njóta þess happdrættisvinninngs að alast upp hjá foreldrum sem virkilega þrá þau.

Og næsta sjónarhorn var að það væri svo hræðilegt fyrir börnin því þau myndu að öllum líkindum verða fyrir svo miklu aðkasti í skóla!!!! Bíddu bíddu...er það ekki undir okkur sjálfum komið að fræða börnin okkar??? Getur verið að þetta passi bara ekki inn í fullkomnu myndina sem virðist vera að verða uppseld hjá fólki í dag. Ég bara gapi. Mér finnst ég alltaf vera að verða vitni að því í meira mæli að fólk er að hugsa um allt annað en hamingju og tilfinningar, heldur frekar einhverja “heildarmynd” sem verður að vera eftir ákveðnum formúlum. Þegar svo eitthvað kemur upp á sem skekkir myndina verður allt ónýtt og fólk ákveður bara að henda myndinni. Nógu flott einbýlishús, nógu flottir bílar, nógu margir Kjarval í stofunni, krefjandi vinna sem veitir fullt af peningum svo hægt sé að nostra við öll þessi veraldlegu gæði svo “lífshamingjan” verði sem mest. Hvað er hamingja? Er það ekki að lifa með einhverjum sem þér þykir vænt um, geta hlegið og grátið án þess að allt fari í vitleysu og tekist á við vandamálin þegar þau koma upp? Ég ætti kannski að halda grátunámskeið og sýna fólki að það er allt í lagi að gráta. Það er allt í lagi að heimurinn sveiflist því manni þarf ekkert alltaf að líða vel. Við verðum að vita hvað það er að líða illa svo við vitum hvað það er að líða vel. Við verðum að þekkja óhamingju til að geta verið hamingjusöm og við verðum að vita hvað það er að vera fátækur til að geta verið rík ( og þá er ég ekki að tala um peninga). Þetta snýst um lífsfyllingu og fólk verður að fá að leita að henni á mismunandi stöðum. En alltaf snýst þetta um málamiðlanir og að tækla vandamálin þegar þau koma upp. Og þess vegna finnst mér það vera okkar hlutverk sem foreldra að ala börnin okkar upp á fordómalausan hátt svo börn verði ekki fyrir aðkasti fyrir að eiga tvo foreldra sem elska þá en eru af sama kyni. Fullt af börnum alast bara upp hjá einu foreldri sem elskar það út af lífinu, það er ekki gefið að það barn verði fyrir aðkasti. Mér finnst þetta bara snúast um ást, umhyggju og viðringu fyrir sjálfum okkur, tilfinningum okkar og tilfinningum annarra.

Það er að minnsta kosti á kristaltæru að ég ætla ekki í eina sekúndu að taka þátt í svona leikriti...það veitir mér enga hamingju :)

Teiknimyndaleikurinn

2006-03-31T13:54:00.000Z

Við fundum upp á mjög skemmtilegum leik í vinnunni (segiði svo að við höfum ekkert að gera :) ) Hann snýst sem sagt um það að finna út hvaða teiknimyndapersónu við líkjumst mest. Dómurinn er fallinn. Þetta er sem sagt ég!!!!!! Ég get kannski bara þakkað fyrir að vera ekki Kerlingin í Tomma og Jenna sem sést alltaf bara í fæturnar á og talar alltaf eins og hún sé að tala í gegnum öll fjöll til mannanna á Kárahnjúkum. Eða Graskerið í Öskubusku..eða asninn í Shrek....Já ég held að ég þakki bara pent fyrir :)

Hvað er að frétta?

2006-03-29T13:49:00.000Z

Ég var að tala við vin minn sem ég hef ekki talað við í smá tíma áðan og hann kom með alveg hreint dúndur spurningu sem ég var eiginlega að fatta hvað er frábær. Maður spyr alltaf þessarra klassísku spurninga eins og "Hvað er að frétta?" " Hvernig hefurðu það?" en í staðinn spurði hann mig: " Hvaða tónlist ertu að hlusta á?" Mér brá smá og sagði honum það og þá fékk ég þá útskýringu að hann væri kominn með leið á þessum klassísku spurningum og með því að spyrja mig að þessu vissi hann miklu meira um mig heldur en ef hann hefði spurt hvað væri að frétta. Það er eiginlega svolítið mikið til í þessu. Vinir manns þekkja sálina í manni. Þegar maður fær spurninguna "hvernig hefurðu það" þá hættir manni til að svara " bara fínt" þegar maður hefur það kannski alls ekkert fínt. Þessi litla spurning er bara alveg snilld. Langaði bara að deila þessu með ykkur. Hugsiði um að hverju þið spyrjið næst þegar þið spjallið við einhvern sem þið hafið ekki spjallað við í smá tíma...eða bara einhvern sem ykkur þykir vænt um.

Skrýtið

2006-03-28T18:49:00.000Z

Síðustu dagar hafa fært mér nýja sín á þetta blessaða internet. Ég hef alla tíð notað internetið sem upplýsingamiðil, hvort sem það felur í sér að ég komi upplýsingum til fólks sem ég þekki eða ég sanki að mér fróðleik um aðra. En hvað er blog? Minn skilningur segir að bloggið sé staður þar sem þú kemur hugrenningum þínum í orð og miðlar þeim til annarra; í þessu tilfelli þeirra sem nenna að lesa. Þú getur kommentað á hugrenningar fólks og allt í lagi að gera það. Sumir blogga í nafnleynd og sumir kommenta í nafnleynd og það er ekkert að því. Eitthvað finnst mér samt skrýtið þegar fólk kommentar á bloggfærslur þeirra sem það þekkir ekki neitt. Ég sjálf hef aldrei, þar til nú, lent í því að fá komment frá aðila sem ég þekki ekki neitt. Þetta tilfelli gekk reyndar aðeins lengra. Ég hélt að þetta væri frá annarri manneskju með sama nafni og ákvað að senda þeim aðila nokkrar línur. Ég lét það samtal enda mjög fljótt þar sem ég komst að því í gegnum tölvuskjáinn minn að ég hafði ekki hugmynd um hver þessi manneskja var eða af hverju eiginlega ég var að tala við hana. Þetta tók svona 15 mínútur fyrir mig og ég held að ég hafi komið henni í skilning um að þetta væri ekki það sem ég hyggðist gera, deila persónulegum hlutum um mig með aðila sem ég þekkti ekki neitt. En nóg um það, fólk er misjafnt og aðferðirnar mismunandi. Það sem ég vildi helst segja ykkur er þetta:

Það eru ekki allir sem hugsa eins og maður sjálfur. Þegar maður setur hugrenningar sínar niður þá er alls ekki víst að það séu bara þeir sem þekkja mann sem lesa þær. Það er heldur ekki víst að þeir sem villist inn til manns fari strax í burtu. Kannski sjá þeir eitthvað sem vekur áhuga á einn eða annan hátt. Svo eru líka til þeir sem leita að upplýsingum um þig á netinu, finna bloggið og eru þar með komnir í það feitt :) Mér er svo sem nokk sama um þetta allt saman. Mér er alveg sama hver les það sem ég skrifa. Mér er líka alveg sama hver kemur aftur og aftur og les. Þetta vekur mann samt óneitanlega til umhugsunar um hvað maður skrifar og hvernig. Eru þetta hlutir sem þú vilt að allir viti ?? Það er fylgst með okkur úr öllum áttum..(mér líður eins og samsærisgæjanum í spaugstofunni ..hahahahaha)

over and out

"never underestimate your enemy"

2006-03-26T22:54:00.000Z

Mér datt þessi setning í hug í dag þegar ég heyrði sögu af "LITLA" barninu mínu, honum Róberti - ekki að hann sé óvinur minn. Síður en svo, en okkur foreldrum hættir oftar en ekki til að vanmeta krílin okkar og halda að þau geti mun minna og skilji mun færra en þau í raun gera. Og hefst þá sagan: Við Garðar fórum í brúðkaup í gærkvöldi (alveg róleg, nánari lýsing neðar) og mínir elskulegu tengdaforeldrar sátu hjá strákunum á meðan. Í eldhúsinu stendur mjög virkur meðlimur fjölskyldunnar sem gegnir mikilvægu hlutverki, nefnilega ísskápurinn. Hann er með eihverju svona tölvukerfi sem lætur mann vita ef maður gleymir að loka hurðinni eða ef rafmagnið fer af honum (...þegar ég skrifa það fatta ég allt í einu hversu mikið sölutrix það hefur verið að segja okkur það....ekki setti ég batterí í hann svo hann gæti pípt á mig í rafmagnsleysi.....12 stig fyrir Elko!!). Málið er að það er einhver skynjari á frystinum sem fer inn þegar hurðinni er lokað og undanfarið hefur stundum ekki alveg verið að virka þó hurðinni sé lokað...heldur þá sagan áfram: Rétt eftir ljúffengan kvöldverð, pylsur með öllu, sitja skötuhjúin með rassálfana tvo í stofunni þegar undarlegt píp fer að heyrast. Það pípir tvisvar á nokkrum augnablikum og eldra fólkið hlustar með undrun en nær ekki einu sinni að tjá sig um þetta þegar "litla" barnið, Róbert Aron, tekur málin í sínar hendur. Hljóðalaust rúllaði hann sér niður úr sófanum, labbaði að frystinum, reif hann upp, ýtti á takkann og lokaði aftur. Svo gekk hann bara í sófann og lét eins og ekkert væri sjálfsagðara! Þau fengu að sjálfsögðu vægt hláturskast þar sem litla dýrið leit út fyrir að vera þvílíkt lífsreyndur sjötugur karl! Ekki hélt ég í eina sekúndu að honum dytti þetta í hug...greinilegt að þau taka ekki bara eftir því sem maður heldur að þau taki eftir heldur líka því sem maður tekur varla sjálfur eftir og ...þá sennilega líka því sem maður vill helst EKKi að þau taki eftir.....ég held ég láti þær áhyggjur bara vera seinni tíma vandamál.

Óttarr Daði er í miklum gír þessa dagana. Hann er allt í einu að fatta svo margt að ég get alveg grenjað úr hlátri stundum bara af að hlusta á hann. Það hrynja upp úr honum spekingsyrðin og það sem flýgur í gegnum hugann..jedúddamía. Hann var til dæmis að reyna að sannfæra mig um það áðan þar sem við vorum að keyra á Miklubrautinni að hann hefði séð tvo "punkta" inni í einu trénu og það væri pottþétt "beinagrind"!!! Jebb...án þess að blikna var hann viss um að það væru beinagrindur á Miklubrautinni......ætli RLR viti af þessu...Geirfinnur týndur og svona? Svo varð ég vitni af nýjustu tísku áðan og hún útskýrði ýmislegt sem mig grunaði svo sem að væru afleiðingar tískustrauma. Óttarr er að sjálfsögðu mikill stórkarl og þegar hann stendur og pissar í klósettið segir hann Róberti statt og stöðugt að hann þurfi nú ekkert að pissa í klósettið því hann sé með bleyju. Honum finnst bróðir sinn ekki mikill pappír þegar að þessum aðferðum kemur. Minn er nefnilega búinn að fatta að það er hægt að miða..... og þá líka að það er hægt að ferðast aðeins um með bununa...upp og niður...til hliðar....og það nýjasta er að gera svona bylgjuhreyfingar!!! Þá stendur hann og mælir bununa út..einbeittur á svipinn og ef vel er að gáð má heyrast lágt "vóóó" þegar bunan fer extra nálægt mörkunum sem klósettsetan skapar. þettar útskýrir sem sagt úðann og bleytuna á gólfinu :) Ekki orð um það meir.

Já við vorum í brúðkaupi í gær. Silla, mamma Þóru vinkonu og Maggi voru að gifta sig. Vá hvað mér fannst þetta yndislegt, fólk komið á sextugsaldurinn að gifta sig, ekki út af neinu snobbi eða vitleysu heldur bara af því það elskar hvort annað!!!! Þetta gleymist svo oft..ég var grátklökk (grenja nú alveg mikið fyrir þannig að það var kannski ekki á það bætandi) og rétt náði að henda upp úr mér háu tónunum til að láta nú ekki Óskar tenór kæfa mig :) en það reddaðist eins og allt annað.

Við..aðallega ég reyndar en það er skemmtilegra að segja "VIÐ" erum í miklum brúðkaupshugleiðingum þessa dagana. Ég er búin að finna annan draumakjól (það var sem sagt hætt að framleiða hinn..hversu típískt er það) og kaupa hann og fæ hann sendan eftir 3 vikur. Get varla beðið :) Ég held ykkur við efnið og læt ykkur vita þegar nýjar fréttir berast

Annars er ég að hugsa um að fara að henda mér upp í rúm. Ég ætla meira að segja að skipta á rúminu og spreyja smá Lavender pillow mist á koddann...mmmm...góða nótt

proppe...overandout

Strákamamma

2006-03-11T10:24:00.000Z

Ég heyrði einu sinni kenningu sem var þannig að stelpu-stelpur eignuðust stráka fyrst til að jafna út í þeim stelpugenin og að stráka-strákar eignuðust stelpu fyrst til að kynna þá fyrir hárteygjum og pilsum. Ég veit ekkert hvort þetta rétt en ég fékk sönnun fyrir því í gær að ég er stelpu-stelpa..ekki að mig hafi grunað annað svo sem þar sem ég kann ekkert í fótbolta :o) Málið er að ég hélt í Ikea og keypti alls konar hirslur og kassa og hélt svo heim með eitt "mission" fyrir höndum: að taka til og sortera dótið inni í prinsaherberginu. Eftir smá ástandskönnun og greiningu á því sem var fyrir framan mig komst ég að þeirri niðurstöðu að í einn kassa færu bílar, riddaradót í annan, kubbar í einn og í stærsta kassan færi það sem mest er til af og það er ....TRAKTORAR!!!!! Eða svo hélt ég. Alveg þangað til Óttarr Daði fór að taka þátt í þessu með mér og ég komst að því að þetta voru sko ekki allt traktorar eins og ég hélt. Þetta var valtari og þetta var grafa og þetta var skóflugrafa og þetta var ............. Og ég sem hélt að þetta hétu allt traktorar. Sem sagt: ég er stelpu-stelpa. Það virðist samt sem þessar elskur hafi kannski fengið smááááá af stelpugenunum í sig því Óttarr Daði hugsar mikið um hvernig hann er klæddur. Hann vill helst alltaf vera í sparifötum og svo vill hann fá rakspíra þegar hann fer út. Sokkarnir verða að snúa á ákveðinn hátt og hann fer sko ekki í hvaða peysu sem er. Það þarf helst að vera stuttermabolur. Svo sefur hann meira að segja í gallabuxum (eða heldur það, ég kippi honum úr þeim þegar hann er sofnaður) og hann verður helst að vera með belti líka. Róbert er ekki alveg eins penn í þessu :o) Honum er eiginlega alveg sama í hverju hann er en hann vill fá rakspíra og talar mikið um þegar aðrir eru fínir, þar með talið ég og það bræðir hverja frumu í mér. En eitthvað er minn að vakna til lífsins því í annað skipti á skömmum tíma í gær ákvað hann að gera sig fínan. Hann ákvað að laga aðeins á sér hárið og nudda kinnarnar og hálsinn með......VASELÍNI!!!!! Jebb.... Ég þvoði hárið á honum fimm sinnum í gær og ég bara dreyfði úr herlegheitunum. Ég hefði alveg eins getað sleppt því. Ég meira að segja setti Yes ultra plus uppþvotalög í hárið á honum...auglýsingin sagði að það leysti upp fitu......það er samt alveg feit klessa í hárinu á honum og það er eins og hann hafi smurt sig allan með mjög frísku brilliantíni. Ekki bætir að lyktin af vaselíni er EKKI sem best. Reyndar virðist shampóið hafa haft þau áhrif að það er megn shampólykt af honum öllum sem er sem betur fer skömminni skárra en vaselín stybban. Ég var meira að segja svo ráðalaus í gær að ég hringdi í HÚSMÆÐRASKÓLANN til að athuga hvort þær ættu einhver tröllaráð handa mér. Það er skemmst frá því að segja að konan sem svarað fékk hláturskast og hélt að ég væri að stríða henni. Hélt að ég væri frá einhverri útvarpsstöð. Mér leið eins og fífli :o) En þetta er fínt, nú hef ég eitthvað að segja honum þegar hann kvartar undan sínum börnum í framtíðinni!

kv. Proppus

kominn tími á að ég hugsi öðruvísi um fólkið mitt

2006-02-22T16:37:00.000Z

Jæja.....þá er komið að því. Nú sé ég hverjir lesa elsku bloggið mitt og fæ í leiðinni tækifæri til að hugsa aðeins öðruvísi um ykkur :)

Settu nafnið þitt í kommentakerfið og..
1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig.
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig.
3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig.
4. Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér.
5. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á.
6. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig

ok ok ok..ekki allir í einu !!

og ég var klukkuð :)

2006-02-19T11:10:00.000Z

Þetta er svo frábært. Ég finn sömu tilfinninguna hlaupa fram í fingurgómana eins og þegar maður er klukkaður í eltingaleik (gerist samt allt of sjaldan...kannski er maður ekki nógu duglegur að fara í eltingaleik). En hér kemur Runan Monsa mín..og allir hinir.

Fernt sem ég hef unnið við:

1. "listakona" í Íspan, fjölskyldufirmanu. Starfið er reyndar ekki mjög "lista"krefjandi eins og nafnið gefur til kynna heldur fól í sér að skera niður állistana á milli glerjanna í gluggunum ykkar og fylla þá af litlum eitruðum kúlum sem halda rakanum úti. Díses.....vá hvað þetta var einhæft og leiðinlegt...sýni fólkinu sem sinnir þessum störfum í dag mikla mikla mikla virðingu!

2. Hard Rock í öllu sínu veldi. Eyddi þar heilum 4 árum og einu til viðbótar á skrifstofunni. Þetta er tími sem ég mun ávallt geyma á mjög góðum stað í hjartanu mínu því þó ég hafi verið orðin aaaansi þreytt á þessu þá lærði ég að VINNA og fékk að reyna mig í vera höfuð starfsfólksins sem var besti skólinn í vinnutíð minni. Þar eignaðist ég líka svakalega marga vini sem gerðu líf mitt enn skemmtilegra og fjölbreyttara.

3. Next. Vann í barnafatadeildinni og varð ólétt. Mjög hættulegt að vera að vinna í barnafatadeild með lítinn eins og hálfs árs prins og með annan væntanlegan...úff þeir hafa aldrei átt meira af fötum :)

4. Icelandair Hotels: jebb og þar er ég í dag.

Fjórar bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:

1. Dirty Dancing. Ég fór meira að segja stundum með Tinnu systir á videoleiguna og leigði nýja mynd, fékk Dirty Dancing með frítt og horfði bara á hana en ekki nýju myndina

2.Legends of the Fall. Ég hef sjaldan grátið jafnmikið yfir einni mynd

3. Stella í Orlofi....og þá fer Stella í Framboði ekki undir sama hatt. Stella er bara ofurkona númer eitt. "lax í majonesu, laxasalat, grillaður lax, laxapaté og..laxaahjaaartaaa fyrir Saaalóóómooon :O)

4. Green Mile

Fjórir sjónvarpsþættir sem mér finnast skemmtilegir:

1.Desperate Housewifes

2. Grey's Anatomy

3. Nip Tuck (nema þegar þeir sýna aðgerðirnar í extreme close up, þá lokar minns augunum)

4. The Block..vona að það komi ný sería

Fjórar bækur sem ég gæti lesið aftur og aftur:

1. Pollýanna..frábær skóli í daglegu lífi

2. Gullkorn Íslenskra barna...baaaara krúttlegt uppflettirit sem lífgar upp á daginn.

3. Bækurnar hans Arnalds Indriðasonar. ..á ennþá eftir að lesa nokkrar og er að spara þær.

4. Remains of the day

Fjórir staðir sem ég hef búið á:

1.Þinghólsbraut 63 í "gula" húsinu í 13 ár......frrrábær tími

2. Engjasel 63...ekki eins frábær tími. Frábær að því leitinu til að þetta er fyrsta heimilið okkar Garðars og við bjuggum þar þegar Ótarr fæddist en þetta var þvílík hola og við lærðum hvernig við vildum hafa íbúðina okkar

3. Haukshólar 3. Frábært að búa í kjallaranum hjá ömmu og afa. Strákarnir nutu þess í botn að vera nálægt langömmu og langafa og það var frrrábært að fá óvænt boð í hádegismat klukkan 11 á sunnudagsmorgni.

4. Marteinslaug 8. úff, besti staður í heimi. Fyrsta íbúðin sem við "eigum" og ég við aldrei flytja héðan...allavega akkúrat í augnablikinu. :)

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:

1. Danmörk...hjá Sibbu og Adda á hverju sumri í mörg mörg mörg ár.

2. Fort Lauderdale

3. Kýpur

4. Ibiza...útskriftarferð í lagi þar sem ég svaf á svölunum af því það var engin loftkæling

Fjórar síður sem ég fer daglega inn á:

1. nbl.is

2. li.i

3.simaskra.is og Þjóðskráin í vinnunni

4. kærkominn rúntur á vinina

Fernt matarkyns sem ég held upp á:

1. Lasagne hjá mömmu

2. Hvítt pasta með ekta rjómaostasósu og hvítlauk

3. Gott brunch með amerískum pönnukökum og kanil brauði.....úff allt of sjaldan

4. Burritoið hjá Moniku um daginn var alveg tryllingslega gott

Fjórir staðir sem ég vildi heldur vera á núna:

Áður en þetta er skrifað skal það sagt að ég sit fyrir framan tölvuna á náttfötunum sem Garðar gaf mér í tilefni konudagsins og gæti varla haft það betra ....eeeeeen

1. liggjandi á sólarströnd með smáááá golu til að varna því að maður bráðni ofan í sandinn

2. Í heita pottinum við Sólbrekku í Skorró

3. Liggjandi í heitu og góðu baði

4. Í HM með fulla vasa fjár.....ég held að það fari að koma tími á það :)

ok ok ok ..ég veit ég veit...

2006-02-10T13:29:00.000Z

..að það er alveg heill mánuður síðan ég bloggaði. Þetta stendur allt til bóta. Ég ætla ekki að koma með neinar afsakanir..þetta bara er svona :)

Það hefur nú samt sem áður ýmislegt á daga mína drifið. Til dæmis hef ég eytt yndislegum stundum með strákunum. Ég er á svona stað núna að ég get kysst þá og knúsað í kaf. Óttarr Daði kemur með komment upp úr þurru: "mamma mín, þú ert falleg" og svo bara ekki meir, eða "mamma, ég elska þig svooona mikið" og ef þetta fær hjartað ekki til að bráðna þá veit ég ekki hvað. Þeir bræður eru samt ennþá í nettri baráttu sem felst helst í að Óttarr klórar eða bítur Róbert og þá öskrar Róbert á hann og það þarf ekki meira en það til að Óttarr fari að væla. Fyndið. Þetta litla rassgat, Róbert, ef honum mislíkar eitthvað þá horfir hann á mann með þvílíkum svip (svona "églætþettaskoekkiyfirmigganga" svip) og öskrar. Það nýjasta er þegar Óttarr ræðst til atlögu þá stendur Róbert með hendina í áttina til hans og öskrar STOPP, HÆTTU!!!!!!!!! Ótta veða góur vi mi!!! Ha ha ha þetta er alveg himneskt. Það er svo fyndið hvernig genin skiptast á milli. Þetta er nákvæmlega eins þegar við, aumir foreldrarnir, erum að reyna að ala þá upp og kenna þeim lífsreglurnar. Óttarr verður sár, eyðir nokkrum tárum en svo er lexían meðtekin. Róbert aftur á móti stendur bara upp og segir "hættu babbi gamma mig" og rífst bara á móti. Hahahahah ....ég vildi að þið gætuð orðið vitni að þessu....þetta er sko betra en besta grínmynd

Það er ekki minna merkilegt að VIÐ ERUM AÐ FARA AÐ GIFTA OKKUR!!!!. Já, kannski ekki seinna vænna. Við erum búin að vera trúlofuð í rúm 5 ár og ég held að við getum varla beðið mikið lengur. Við erum búin að bóka salinn (aðeins út úr bænum en þið, elsku vinir, eigið bara eftir að njóta þess enn frekar) og kirkjan er næst á dagskrá. Ég fann kjólinn minn fyrir slysni í gær á spottprís og nú bara get ég eiginlega ekki beðið. Það að giftast manninum sem maður elskar er bara eitt það besta sem ég get hugsað mér. Ég hlakka svo til að ég er að springa. Ég á pottþétt eftir að deila þessu frekar með ykkur í framtíðinni..bíðiði bara :)

Annars er allt að verða vitlaust í vinnunni. Bókanirnar streyma inn og greinilegt að fólk er á fullu að skipuleggja sumarfríin sín. Það væri svo sem allt í lagi mín vegna ef fólk gerði þetta aðeins skipulegra....fjöldinn myndi til dæmis taka sig saman og senda bókanir svolítið dreifðara yfir árið...en ég ræð því víst ekki og sit sveitt í vinnunni í staðinn!

Síðast en ekki síst fæ ég RUV ekki nógsamlega þakkað fyrir að vera byrjaðir að sýna Desperate Housewifes. Ég sit límd fyrir framan kassann og bíð svo í heila viku spennt eftir næsta þætti. Ég meira að segja missti út úr mér í lok þáttarins í gær "hva..búið????". Ég hélt sko að þetta væri rétt byrjunin. Þetta er bara svo einlægt og svo fyndið hvað maður getur fundið sig í hverri einustu persónu. Minns vill búa í svona götu :o)

þangað til næst...sem verður vonandi mjög fljótt (birt án ábyrgðar)

HP

..og skemmtilegasta árshátíðin er......

2006-01-09T21:15:00.000Z

Batman rocks

...ÁRSHÁTÍÐ FLUGLEIÐAHÓTELANNA 2006!!!!!! Vá hvað það var gaman eins og þessar myndir sína. Þegar ég frétti af því að árshátíðin ætti að vera 7.janúar fékk ég fyrst smá svona andvarps- stunu-dæs tilfinningu. Mér fannst þetta svo nálægt jólunum og hugsaði með mér að maður hlyti að vera útbelgdur eftir reykt kjöt-malt&appelsín-heimatilbúinn ís blöndu á hverjum degi en svo varð stemmningin meiri og meiri með hverjum deginum og þetta stóð sko barasta alveg undir merkjum. Maturinn var frábær og hvítvínið var líka frábært :) Ég dansaði eins og vitleysingur og fannst það sko ekki leiðinlegt. ....Það var samt smá skrýtinn fýlingur þarna á dansgólfinu. Diskótekarinn spilaði allt frá "one two three a'clock, four a clock rock" upp í "Waterloo" og "what is love..baby don't hurt me..don't hurt me..no more" og þar af leiðandi voru allar kynslóðir á dansgólfinu í einu og það var frrrrrábært. Það er alltaf gaman að horfa á siðprúðu vinnufélagana tapa sér í trylltum dansi.....svo trylltum að maður hélt ekki að fólkið ætti þetta til...mú ha ha ha ha ha.

Ég og Hildur Ýr skvís

Það var samt óneitanlega ónefndur kokkur í Keflavík sem stal senunni. Hann dansaði um allt gólf með bumbuna út í loftið..BER AÐ OFAN og lék sér að því að rekast utan í skvísurnar með miklum tilþrifum. Hildur Hermanns átti alveg mómentið þegar hún stóð og hristist af hryllingi eftir að hafa fengið sveitta loðna bumbu í mjóbakið...hahahahaha..Hildur þú ert æði !!!!!

Annars var þetta frábært með öllu sem því fylgir. Það voru misgóð skemmtiatriði, sum klikkuðu svo mikið að þau voru drepfyndin... ein "blindfull" ræða þar sem allir voru farnir að plotta hvernig ætti að koma ræðumanninum niður úr pontunni, og einn sem skandaliseraði á dansgólfinu. Það voru reyndar að sjálfsögðu líka miiiis miiiiis miiiiis áhugaverðir skandalar sem verður ekki rætt frekar um hér....

Berglind, Moi, Hildur ýr og Hildur Her.

Takk fyrir kvöldið stelpur......þetta verður lengi í minnum haft :)

..og til að toppa það...

2006-01-05T13:22:00.000Z

...there I recognize you my friend.....

Tær snilld

2006-01-05T13:06:00.000Z

Það er tvennt sem ég hlæ alltaf að. Annars vegar eru það kúk og piss og prump brandarar. Ég bara meika þá ekki. Ég er kannski ennþá bara smá 5 ára :) Hitt eru svona brandarar. Takk Guðný, ég hló svo hryllilega mikið að ég varð að stela þessu frá þér. Ég er grátbólgin af hlátri.

1. The raisin at the end of the hot-dog = Rúsínan í pylsuendanum.
2. I measure one-pulled with it = Ég mæli eindregið með því.
3. Now there won't do any mitten-takes = Nú duga engin vettlingatök.
4. I come completely from mountains = Ég kem alveg af fjöllum.
5. Thank you for the warm words into my garden = Þakka þér fyrir hlý orð í minn garð.
6. Everything goes on the back-legs = Það gengur allt á afturfótunum.
7. He's comepletely out driving = Hann er alveg úti að aka.
8. It lies in the eyes upstairs = Það liggur í augum uppi.
9. She gave me under the leg = Hún gaf mér undir fótinn.
10. He stood on the duck = Hann stóð á öndinni.
11. I teach in breast of him = Ég kenni í brjósti um hann.
12. On with the butter!!! = Áfram með smjörið!
13. In a green bang = Í grænum hvelli
14. I springteach him = Ég vorkenni honum
15. Front seat advise Sir = Forsætisráðherra
16. Stomp steel into them = Stappa stálinu í þá
17. Hot spring river this book = Hver á þessa bók?
18. Nobody becomes an unbeaten bishop = Enginn verður óbarinn biskup
19. I took him to the bakery = Ég tók hann í bakaríð
20. I will find you on a beach = Ég mun finna þig í fjöru
21.To put someone before a cats nose = Að koma einhverjum fyrir kattarnef
22. I only pay with an angry sheep = Ég borga bara með reiðufé
23. I'll show him where David bought the ale = Ég skal sýna honum hvar Davíð keypti ölið.
24. I will not sell it more expensive than I bought it = Sel það ekki dýrara en ég keypti það
25. He doesn't walk whole to the forrest = hann gengur ekki heill til skógar

Hugsiði svo um hvað það er gott að hlæja
HP

...og aldrei það kemur til baka

2006-01-02T20:07:00.000Z

Gleðilegt ár kæru vinir og takk fyrir það gamla. Það er alveg ótrúlegt hvað tilfinningarnar mínar fara alltaf á örvandi svona um áramótin. Maður gerir einhvern veginn upp gamla tíma og horfir inn í framtíðina með plönum og planleysum :)
Árið 2005 var mjög gott fyrir mig svo ekki sé meira sagt. Hápunktarnir voru Tinna og litli Hrafnkell Orri kraftaverka kall með meiru (maður vanmetur það að eignast heilbrigð börn og gleymir að það getur alltaf eitthvað komið fyrir...en Hrafnkell Orri er hetja og er sko sssssæææætasti frændinn minn!!! ég á eftir að spilla honum mikið mikið mikið í komandi framtíð! ) Fjölskyldan mín var heilbrigð á árinu. Ég tók, eftir mjög langa umhugsun þá ákvörðun að geyma seinna árið af söngkennaranáminu og skella mér að vinna og sé sko ekki eftir því í eina mínútu. Maður vanmetur nefnilega líka góða og skemmtilega vinnustaði. Það er fátt betra en að vakna og hlakka til að fara í vinnuna. Ég fór í IDOLIÐ og lærði allt sem ég ætlaði að læra og meira til. Ég lærði fyrst og fremst að tapa og það var einmitt ætlunin með þáttökunni. Takk fyrir þið öll sem studduð svo rækilega við bakið á mér. Það er alltaf gott að finna að maður á góða að og ég get fullvissað ykkur um að ég hef sko ekki sungið mitt síðasta.....ÞVERT Á MÓTI. Bíðiði bara! Ég skrapp tvisvar til útlanda á árinu....í bæði skiptin til Boston og í bæði skiptin í einn sólahring (silly me en það var ótrúlega gaman. Þóra: TAKK fyrir æðislegan hlaupadag á milli verslana og MAMMA OG TINNA: þetta verðum við að endurtaka og í lengri tíma takk! ) Það er aðeins einn depurðarblettur á árinu: Birna amma dó í mars. Það er alveg ótrúlegt hvað það er erfitt að kveðja þá sem standa manni nærri, jafnvel þó fólk sé löngu tilbúið og hafi ekki margt að lifa fyrir. Undanfarið hef ég fundið lyktina af henni upp úr þurru og það er svo gott...mér finnst eins og hún standi við bakið á mér og fylgi mér áfram. Takk fyrir það amma mín.... nú á ég tvo verndarengla..tvær ömmur sem leiðbeina mér og það er sko meira en margur annar.

En árið 2006 leggst vel í mig. Ég er búin að setja mér nokkur MARKMIÐ sem ég ætla að stefna að og svo er bara að sjá hversu bein brautin verður.

Takk til ykkar allra sem áttuð spor í kringum lífsleiðina mína á árinu 2005. Ég vona að sporin verði mjög mörg á árinu 2006.

Kveðja HP

ég þooooli ekki.....

2005-12-29T10:54:00.001Z

...þennan blessaða hugsunarhátt í þessu þjóðfélagi okkar. HVAÐ ER AÐ? Það er staðreynd sem ekki verður frá horft að ég er lifandi og ég bý á Íslandi og á mína fjölskyldu. Hitt er annað mál að mér líður líka bara alveg djessgoti vel. Ég er hamingjusöm og lífið brosir við mér. Það sem ég þarf að einbeita mér virkilega að er að horfa fram hjá þessu blessaða stressi í þessu samfélagi okkar. Ég var nefnilega að fatta í gær að Íslendingar kvarta og kvarta en við búum þetta stress allt saman til sjálf. Um hvað snúast fréttirnar: peninga, peninga, peninga, kjaramál, laun, ÚRVALSVÍSITÖLUR, gengi og bla bla bla. Ég persónulega stend föst á því að ég eigi eftir að lifa hér í að minnsta kosti 60 ár í viðbót eða svo og ég ætla að hafa þau 60 ár mjög góð...eða svona upp og niður eins og gengur og gerist. En ég ætla EKKI að láta peninga stjórna mínu lífi. Áhyggjur lífsins eru víst nógu margar og miklar þó svo að við séum ekki að búa okkur til nýjar áhyggjur með nýjum flóknum orðum eins og úrvalsvísitala og bla bla bla. Ef gengið fellur, þá bara fellur það og ég tekst við það þá. Ég er ekki að segja að menn eigi að vaða í blindni áfram en ef hver sníðir sér stakk eftir vexti og er hamingjusamur í hjartanu þá skiptir úrvalsvísitalan eða gengisþróun engu máli. Ef maður missir vinnuna þá bara missir maður vinnuna og tekst á við það þá. Ætlum við að lifa hvern dag við að hafa áhyggjur af því hvað næsti dagur ber í skauti sér? Nei...ekki ég..því ég lifi fyrir hvern dag í einu og leyfi hverjum degi að blómstra. Muniði í dag þegar þið heyrið fréttir af gengishagnaði eða tapi eða úrvalsvísitölu eða vöxtum að dagurinn í dag er fyrsti dagurinn af restinni af lífinu ykkar og viljið ekki að sá tími sé áhyggjulaus og góður? I REST MY CASE.

aðal töffararnir í bænum

2005-12-27T22:40:00.000Z

jólin jólin allsstaðar....

2005-12-27T21:33:00.000Z

Gleðileg jól allir saman. Nú er maður loksins búinn að fá leyfi fyrir því að byrja að blogga á ný og nú verður það þá gert með trompi....eða það er að minnsta kosti stefnan í dag :) En...svo ég byrji nú formlega.......

Gleðileg jól allir saman

Ég vona að þið hafið haft það sem allra allra best. Við erum búin að hafa það mjög gott. Ég er búin að borða á mig gat svo vægt sé til orða tekið. Ég hélt að það hefðu verið endalok þessa át"sessions" í gær þegar ég STÓÐ í orðsins fyllstu merkingu OFAN Í skálinni með lakkrískonfektinu....en ég trompaði það víst áðan í kökuboði eins afleggjarans af familíunni. Ég hefði ekki getað komið einni rúsínu niður í viðbót..ég held meira að segja að ég hefði sagt nei við ís og er þá miiiiiikið sagt. Og nú held ég að líkaminn sé kominn í verkfall af öllum þessum viðbjóði og ég er að fyllast af kvefi. Ég segi því bara stríði á hendur með engiferrót og það rétt ræður hvort það ætlar að streitast á móti!!

Annars er ég mjög hamingjusöm þessa dagana. Lífið gengur sinn vanagang og ég hef náð að láta hina stóísku ró stjórna mér undanfarna daga :) Það er alveg ótrúlega gott þegar maður er ekki alltaf að svekkja sig á náunganum eða því hvernig hlutirnir fara. Þetta er bara í okkar höndum og ég er meistari í að svekkja mig á sjálfri mér en nú er því barasta bara lokið því ég er djesskoti góð eins og ég er...ætli þetta verði ekki bara partur af áramótaheitinu. ...svei mér þá ef maður setur loksins áramótaheit.

Óttarr Daði og Róbert Aron eru í miklu stuði þessa dagana. Óttarr Daði fann allt í einu upp á því að útvarpa því í jólaboðum að hann væri með ofnæmi fyrir eggjum þegar hann var japlandi á snúð með eggjum í og allir nærstaddir fengu flog.....það er náttúrulega Ragnhildur í leikskólanum sem er með ofnæmi fyrir eggjum en mínum finnst það bara smá kúl :) Svo var Garðar að kenna honum nýja útgáfu af laginu: Í skóginum stóð kofi einn og þá er það ekki JÓLASVEINN ég treysti' á þig heldur JÓN AXEL ég treysti' á þig!!. Garðar fannst þetta að sjálfsögðu drepfyndið. En Óttarr tók þetta lengra og sannaði fyrir mér áðan að hann er með nákvæmlega sama húmor og þeir bræður Jón Axel og Garðar og Óli Ásgeir sonur Jóns. Ég var nefnilega að lesa Séð og Heyrt (það lummublað) og þegar ég lokaði blaðinu blasti við Jólasveinn á baksíðunni. Þá heyrist í Óttari: nei sko mamma, sjáðu, þarna er JÓN AXEL!!!!! Geri aðrir betur.

Róbert Aron er alveg á fullu að reyna að finna jólasveininn hins vegar. Það eru búnir að koma jólasveinar í nokkur jólaboð nú um jólin og þegar við vorum hjá mömmu áðan og fólkið var að streyma inn þá heyrðist í Róbert í hvert sinn sem dyrasíminn hringdi: oh, lólaseinn. Hann notar svo öll mannamót til að bræða fólk með knúsi og kossum...ekki aaaaalveg það leiðinlegasta sem minnn gerir :)

Annars bið ég ykkur viiiiiinsamlegast að leggjast á bæn með mér að mennirnir sem stjórna skýjunum hlunkist með smá snjó niður til okkar fyrir gamlárskvöld... í ALVÖRU...það endar með því að ég flyt til Súgandafjarðar til að fá minn skerf af snjó.

Takk í bili

Lasarus.....

2005-10-22T14:21:00.000Z

Jæja...nú held ég að það sé loksins komið að því að við komum þessari blessuðu síðu okkar í gang ( og þó fyrr hefði verið). Af okkur í Marteinslauginni er bara allt gott að frétta...reyndar kom lasarus í heimsókn og Róbert er búinn að vera mjög lasinn, svo ekki sé meira sagt. Þetta litla skinn sem kvartar aldrei (og þá meina ég ALDREI) hann er búinn að vakna á næturna með svo háan hita og segir ekki annað en "mamma babba ái!!". Svo var það með herkjum að ég kæmi ofan í hann nokkrum bitum af dísætu engjaþykkni í morgun ( það eru alvarleg merki um að eitthvað sé að þegar þessi litli manni vill ekki borða :o/ ). En þetta líður óðum hjá vonum við.
Róbert er annars nýbúinn að uppgötva að syngja og syngur stöðugt bíbí..baaadda...og bubbi byggir kemur mjöööög sterkur inn svo ekki sé nú meira sagt. Svo er það nýjasta að hann er orðinn mikill lyklasjúklingur og er þá ekki hægt að segja að það geti verið hvaða lyklar sem er. Ég er ekki alveg að ná þessum skyndiáhuga en hann er það mikill að hann sefur með þá, fer með þá til dagmömmunnar, gleymir þeim hvergi, fer með þá í bað og sofnar aftur með þá í höndunum á kvöldin.

Af Óttari Daða er það að segja að það var náttfataball í leikskólanum á föstudaginn og mikið stuð. Það merkilegasta þessa dagana er strákaklúbburinn sem samanstendur af honum, Róberti og Garðari og mamma má vera með svona....þegar honum hentar. Strákaklúbburinn fer að þvo bílinn og í sund og svona og á sitt eigið merki sem er notað við hvert tækifæri (rokkmerki eins stelpan í landsbankaauglýsingunni gerir í auglýsingunni um mitt kort um leið og hún syngur je, jejejeje). Þetta vekur ómælda lukku...komið frá þessum litla engli er þetta frekar krúttað :o) Svo er hann líka farinn að spila á luftgítar og það er sko svipur sem fylgir því, er að reyn að festa hann á filmu og set hann inn við fyrsta tækifæri.

Annars ætlum við að vera mjög öflug við að segja hvað á daga okkar drífur hér svo vinir og vandamenn geti fylgst með okkur.

Njótið helgarinnar....hasta la vista

proppe & co

Proppé og co sækja í sig veðrið

2005-09-01T18:36:00.000Z

...hér muna fregnir af litlu proppafamilíunni fjúka hratt.....eða vonandi hratt :O)

Sjáumst

HP